Παραθέτω τα λόγια της κας Κουτσού σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, με τα οποία καλούσε τους ενδιαφερόμενους να επισκεφτούν την έκθεση: “Από την πτυχιακή της Βιολέττας Παπαγιαννίδου ”Το Ένδυμα μνήμη”:
Επτά γυναικείες φιγούρες κρύβονται πίσω από κάθε έργο της Βιολέττας. Επτά Ενδύματα με αρχετυπικούς συμβολισμούς και κοινό σώμα. Τη γυναίκα. Αυτήν που στο ταξίδι από τον Καύκασο αναμετρήθηκε με το σώμα της, κουβάλησε το στρώμα του κρεβατιού της, έραψε με υπομονή το πάπλωμά της, έπλεξε τα κουρέλια της σε ρούχο, κέντησε το νυφικό της, έντυσε την ψυχή της με μνήμες (τα ρούχα εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης στο πλαίσιο της Έκθεσης “Ενδυματογραφία: από το σπίτι στο ταξίδι).”
Η δυνατότητα να εκτεθούν τα έργα της Πτυχιακής μου εργασίας, “Το Ένδυμα Μνήμη” στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης ξεπέρασε κάθε προσδοκία μου. Συναισθήματα ιδιαίτερης χαράς αλλά και ταραχής μου προκάλεσε αυτή η είδηση αυτή, ήταν δύσκολο να το πιστέψω. Ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα σε εμένα και το Αρχαιολογικό Μουσείο ήταν η ομάδα Pieta, η κα Κουτσού μαζί με την κα Στίοκου.
Αξέχαστη όλη αυτή η διαδρομή. Από τη στιγμή της είδησης μέχρι το να στηθεί η έκθεση και να βιωθεί. Το γεγονός πως το μοιράστηκα με αυτούς τους ανθρώπους, με αυτήν την ίδια ομάδα – Ε.Στόικου, Β.Κουτσού, Χ.Γιωργαντέλης, Π.Φιλιμέγγα, Κ.Χλωρίδου – τα ίδια πρόσωπα που συμπορευτήκαμε σε όλες τις προηγούμενες δημιουργικές συγκινήσεις, το κάνει ακόμα πιο όμορφο.
Επίσης, ο τρόπος που μας αγκάλιασαν οι άνθρωποι του Αρχαιολογικού και μας παρέδωσαν στο κοινό. Η αλληλεπίδραση με αυτό, οι ερμηνείες του αναγνώστη για το κάθε έργο – έκθεμα… αυτές οι αναγνώσεις μου έδειξαν μια διάσταση του έργου μου, την οποία αγνοούσα.
Αξέχαστη εμπειρία!
