Το υλικό ως έμπνευση.

Μέρος της φιλοσοφίας του εργαστήριο αποτελεί η αναμόχλευση συναισθημάτων, αισθήσεων, το αποτύπωμα των οποίων έμεινε ανεξίτηλο στη ψυχή η οποία σε κάθε ευκαιρία αποζητά τη μετάβαση σ΄ εκείνο το σημείο του χρόνου, την επιστροφή σ΄ εκείνη την εμπειρία.

Το υλικό είναι καθοριστικής σημασίας για εμένα, προς αναζήτησή του στρέφομαι σε μέρη τα οποία έχουν τη δυναμική να με εκπλήξουν.  Να μου παρέχουν τη δυνατότητα μιας εμπειρίας, όπου μπορώ να αγγίξω, να μυρίσω, να αισθανθώ, να φανταστώ, να ανακαλύψω τις πτυχές ενός υλικού.

Ένα τέτοιο μέρος είναι το “Υφάσματα Σκουτέλης”, μια σχέση χρόνων. Σε μία από τις περιηγήσεις μου στο κατάστημα ο Κώστας, ο οποίος με γνωρίζει καλά, μου έδειξε το ύφασμα ταμίν ή εταμίν, το οποίο χρησιμοποιείται ως βάση για κέντημα. Ομολογώ πως ήταν μια περίπτωση που δε γνώριζα. Μία ποιότητα σταθερού υφαντού αυστηρού, που θύμιζε πλέγμα με τα μικρά επαναλαμβανόμενα τετραγωνάκια του, τα οποία αργότερα θα γέμιζαν με την κλωστή κεντήματος, αλλά και λόγω του κολλαρίσματος που απαιτούσε το κέντημα. Η εταμίν δε μου φάνηκε συμπαθής.  Ο Κώστας προθυμοποιήθηκε να μου δώσει ένα δείγμα για να πειραματιστώ (συμβαίνει συχνά αυτό). Το πήρα τελείως απρόθυμα… Μετά το πλύσιμο η εταμίν μεταμορφώθηκε σε κάτι μαγικό!

Όταν ξαναπήγα, ο Κώστας είχε έτοιμες τις πληροφορίες για το ύφασμα αλλά και την εταιρεία παραγωγής του, την Αφοί Πανάγου ΑΒΕΝΥ, με σημαντική παρουσία στο επιχειρηματικό γίγνεσθαι της χώρας, η οποία δραστηριοποιήθηκε από το 1924 έως το 1981. Κρατούσα στα χέρια μου ένα ύφασμα γεμάτο ιστορία τουλάχιστον 45 χρονών!  Οι καινούριες του ιδιότητες – η ρευστότητα, το εφέ της γάζας που απέκτησε μετά τη βύθισή του στο νερό οφείλονταν (σύμφωνα με ένα φίλο, γνώστη της υφαντικής τέχνης) στην επιλογή υφαδιών με αντίθετες στρίψεις για την ύφανσή του – ήταν όσα χρειαζόμουν για να εμπλουτίσω τη σειρά μου “τα ασπρόρουχα”.

Η γάζα συνδέεται με την περίθαλψη που παρέχει η μητέρα (μου), η σύζυγος, η νοικοκυρά στο τραύμα, το σπάσιμο, τις ρωγμές  ενώ η ρευστότητα μου θύμισε τη γυναικεία ευκαμψία, προσαρμοστικότητα, αποφασιστικότητά για την διατήρηση της ροής, της συνέχειας.

Νιώθω, πως το υλικό αυτό, λόγω της παλαιότητάς του και των ιδιοτήτων του,  γεφυρώνει με μια νέα δυνατότητα εκ νέου βιώματος  διαφορετική από τότε, εκείνο το σημείο του χρόνου, εκείνη την εμπειρία με το παρόν.