Ως ένα εσωτερικό ταξίδι αναζήτησης θα χαρακτήριζα τα χρόνια των σπουδών μου στο Τμήμα Δημιουργικού Σχεδιασμού και Ένδυσης του Κιλκίς. Εκεί την άνοιξη του 2017 συνάντησα  την κα Στόικου visual artist, στο μάθημα της Καλλιτεχνικής Διάστασης Σχεδιασμού. Με τη δική της παρότρυνση να ψάχνω όλο και πιο βαθιά μέσα μου (ευτυχώς) έφτασα κάποια στιγμή σε σημείο να πω πως το ρούχο μου είναι το σπίτι μου και είναι από μαλλί.  Έκτοτε δεν το είδα ποτέ σαν κάτι λιγότερο.

Γιατί όμως αυτό το υλικό, γιατί αυτή η ιδέα; Ερευνώντας, διαπίστωσα πως το μαλλί αποτελεί  βασικό στοιχείο  της κουλτούρας των λαών του Καύκασου, όπου γεννήθηκα και έζησα τα άγουρα χρόνια της εφηβείας μου. Εκεί το συναντάμε σε μορφή μπούρκας, ενός ανδρικού ενδύματος από ίνες μαλλιού, οι οποίες σωρεύονται η μία δίπλα στην άλλη και με την άσκηση μηχανικής πίεσης σε αυτές δημιουργούν επιφάνεια, το felt. Μπούρκα είναι μια κάπα με μήκος ως το έδαφος με μεγάλη περίμετρο. Αποτελούσε στρώμα και σκέπασμα, προστάτευε τον πολεμιστή ή τον βοσκό από τις κακουχίες, κι αυτό τον έφερνε κοντά στη ζεστασιά της εστίας του. Το felt για τους λαούς αυτούς συνδέεται με το σπίτι.

Η  ιστορία του felt είναι παλαιότερη  και από αυτή της υφαντουργίας, ξεκινά από την εποχή των σπηλαίων – ο προϊστορικός άνθρωπος ανακάλυψε την ιδιότητα του μαλλιού και τη δυνατότητα αυτού να  δημιουργεί επιφάνειες, όταν οι τούφες από τρίχωμα ζώων πού μαζεύονταν  με την πάροδο του χρόνου πιληματοποιούνταν. Τα πρώτα ευρήματα από felt,  χαλιά  άριστης ποιότητας,  βρέθηκαν στη περιοχή του Αλτάι και χρονολογούνται περίπου το 3000 π.χ.

 Η  τεχνική  του felt έχει της ρίζες της στα βάθη της Μογγολίας και της Κεντρικής Ασίας και είναι στενά συνδεδεμένη με την κουλτούρα των νομαδικών λαών. Είναι δείγμα πλούτου και κοινωνικής υπεροχής, αλλά και στοιχείο επιβίωσης, καθώς επιφάνειες από felt κάλυπταν το νομαδικό σπίτι – τη γιούτρτα, ήταν “η τοιχοποιία” του και ένα φυσικό μονωτικό υλικό.

Επίσης, στο σπίτι της θείας μου της Βάλιας υπήρχε μονίμως μια σωρός από μαλλί, ενώ η θεία Αγάπη έπλεκε αφράτες μπλούζες από μαλλί με τη μορφή προνήματος.

Σπίτι – θαλπωρή, ζεστασιά, ελευθερία, πνεύμα νομαδικότητας.

Η επόμενη φάση ήρθε το 2018, όταν η κα Στόικου με πληροφόρησε για τον διαγωνισμό art & fashion  CREATIVWEAR EXHIBITION, ο οποίος θα γινόταν στην Αθήνα και λέγοντάς μου πως με θεωρεί κατάλληλη και έτοιμη μου πρότεινε να πάρω μέρος σε αυτόν με την ιδέα μου για το σπίτι. Η στήριξή της και η τιμή που μου έκανε με την πρότασή της με έκαναν ιδιαίτερα χαρούμενη.

Το ‘’Σπίτι μου” είναι  Εγκατάσταση –  Ένδυμα.  Έχει  μαξιμαλιστική φόρμα, αφήνει ελεύθερο το σώμα καλύπτοντας τους αστραγάλους. Παρουσιάστηκε στην ΑΣΚΤ Αθηνών και στο επόμενο στάδιο του διαγωνισμού επιλέχθηκε για να ταξιδέψει μέχρι το Παλέρμο της Ιταλίας, όπου και εκτέθηκε.

Το σπίτι  μου είμαι εγώ.