Στις 24 Νοεμβρίου του 2022 πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια της έκθεσης “Από τον Ζορμπά στην Γυναίκα με τα μαύρα”. Ξανά η ίδια συνθήκη, το είχαμε ξανακάνει αρκετές φορές στο παρελθόν – οι ίδιοι άνθρωποι (συντονιστές, δημιουργοί), ένα νέο project και ζυμώσεις… πολλές ζυμώσεις.
Στο Κορίτσι με τα Μαύρα του Κακογιάννη αυτό που με απασχόλησε ήταν η ψυχοσύνθεση της Μαρίνας, της ηρωίδας του. Η φθορά είναι χαρακτηριστικό της – δεν μπορεί να διαχειριστεί καμία ψυχολογική ένταση, ακόμα και την αγάπη. Το βλέπουμε στη σκηνή που η Μαρίνα καταρρέει μπροστά στο ακούμπισμα των χειλιών της από τα χείλη του Παύλου. Έπρεπε να αποδώσω τη φθορά, έψαχνα τρόπο. Ανακάλεσα στη μνήμη μου τη στιγμή εκείνη που στο σπίτι της θείας μου, μαζί με την ξαδέλφη μου με τη βοήθεια ενός μύλου (σορομύλια) σπάναμε σιτάρι. Ο μύλος αυτός αποτελείτε από πέτρινες στρόγγυλες πλάκες η μία πάνω στην άλλη.
Η πάνω πλάκα είχε μια τρύπα στο κέντρο, την οποία τροφοδοτούσαμε με κόκκους, αλλά και μια λαβή, που βοηθούσε στο στριφογύρισμα της μιας πλάκας πάνω στην άλλη και στο σπάσιμο του σιταριού. Έτσι πήρα το μάλλινο ρούχο της μαρίνας, το άφησα πάνω σε μια πέτρα και το έφθειρα με μια άλλη που κρατούσα στα χέρια μου – η αέναη τριβή με το χρόνο.
Ένα άλλο σημείο το οποίο με απασχόλησε στην ταινία είναι η φράση της Μαρίνας “θα μείνω εδώ, θα ζήσω με το κεφάλι ψιλά” στο τέλος της ταινίας, με την οποία δείχνει σαν να έχει βρει ή έφτασε μετά από ένα εσωτερικό ταξίδι στο γεωγραφικό της σπίτι. Στο ταξίδι της αυτό είχε για συνοδοιπόρο το κομπινεζόν της – την προέκταση του εαυτού της, την άλλη του πλευρά. Το ρούχο μας είναι ένας τρόπος επικοινωνίας με τους γύρο μας. Αν υποθέσουμε πως κάτω από αυτό, θεωρητικά υπάρχει ένα κομπινεζόν, τότε το κομπινεζόν το οποίο δε βγαίνει προς τα έξω δε φαίνεται επικοινωνεί με το σώμα και είναι σαν να συνδιαλέγεται με τη ψυχή. Σε αυτό το επίπεδο διαμορφώνεται πλάθεται η προσωπικότητα, αυτή που στρέφεται προς τα έξω μέσω των ενδυματολογικών μας επιλογών. Είμαι σίγουρη πως η Μαρίνα φοράει πάντα ένα μεταξένιο κομπινεζόν.
Έτσι, ένα ακόμα δικό μου εσωτερικό ταξίδι, το οποίο ξεκίνησε με το κορίτσι με τα μαύρα του Κακογιάννη είχε ολοκληρωθεί.
Από το Διεθνές Πανεπιστήμιο, το Τμήμα Δημιουργικού Σχεδιασμού και Ένδυσης υπεύθυνες της παρουσίασης ήταν η Επίκουρη καθηγήτρια Ελευθέρια Στόικου και η Βενετία Κουτσού Λέκτορας Εφαρμογών.
